Dit zijn Jaber en Talal Fayad van het muziek ensemble Brothers of Salma. Mijn laatste bijdrage voor de portretwedstrijd en het besluit van mijn exploratie -en voor mijn een eigen expo- van het groepsportret. Net als ‘IJspret’ is dit groepsportret een verbeelding van interactie en vakmanschap en net als ‘Gele poten’ is dit werk een schets in het moment op papier.
De broers bespelen lyrisch en vingervlug oud, zij openen muzikale werelden die ik nog niet goed ken. Ik kan ze met mijn live schetsen nauwelijks bijbenen. Ze spelen tijdens het Grachtenfestival 2023 in Amsterdam en de warme klanken van hun geluid zingen door de Tolhuistuin. De concentratie op hun gezichten, de ontspanning en de verhalen tussen de muziekstukken door. Hun solospel en hun samenspel. Vaardigheid kan alleen ontstaan door met uitstel van oordeel te doen, doen, doen. Hun optreden is mijn oefening. Zet ik mijn lijn zo raak getroffen of zal het een advies zijn voor nog andere lijn? Ik kies inkt niet potlood, geen gestuf. Mijn dunne schetspapier verraadt dat ik meer schetsen van het ensemble heb gemaakt. Het digitale tekenen kan voor mij niet zonder ook tekenen en het werken op papier. Het tactiele en de expressie zijn nodig in een wereld die steeds virtueler worden.
In de handen van de broers zit hun vakkennis; in mijn vingers zitten uren teken- en schilderwerk. De broers willen jou hun vak leren en quoten op hun website Nelson Mandela “Education is the most powerful weapon which you can use to change the world”. Hoewel onze levenspaden verschillend zijn, treffen wij daar in de Tolhuistuin en zijn tijdelijk verbonden in de manier waarop onze handen iets laten zien wat in woorden niet is te vatten. Creds: je vindt de broers op insta en zij werken op dit moment aan een album.