Als een dans draaien we om elkaar heen. Ik loop van haar weg maar draag haar met me mee. Toch heb ik met mijn monster leren leven. Ik herken haar schaduw vlot, en daar waar ik haar voorheen slechts de mond wou snoeren, vraag ik nu toch maar hoe ze heet.
‘Daar ben je weer’, zeg ik dan, ‘waar zit je mee?’